tartışma platformu
Yapay zekâ tartışmaları, bilginin nasıl kurulduğu, tarihin nasıl okunduğu ve toplumsal değişmenin hangi yasallıklar içinde kavrandığına dair bir bilgi teorisi krizini açığa vuruyor.
Birkaç gün önce "ABD Ulusal Güvenlik Stratejisi" belgesi yenilendi ve Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Trump’ın imzası ile yayımlandı.
Giriş: Varsayım Bir varsayımsal soruyla başlayayım.
Günlerdir Katmandu’nun sokaklarından yükselen dumanların fotoğrafı gözümün önünde duruyor. Gençler, devlet binalarının önünde barikatlar kurmuş; ellerinde yalnızca cep telefonlarının ışığı ve üzerlerinde öfkelerinin çıplak enerjisi var.
2013 yılında Türkiye ve Ortadoğu Forumu Vakfı’nın düzenlediği “Din: Teorisi/Pratiği, Dünü, Bugünü” başlıklı sempozyumda sunduğum bildiride “Dinin Resmi İdeoloji/ Yönetenlerin İdeolojisi İşlevi” başlıklı kısa bir bölüm (parantez) açarak; “İçinde yaşadığımız yüzyıl, daha çok feodal dönemin bir özelliğini, dinin/dinsel ilkenin yönetenlerin temel ideolojisi olmasını geri getirdi.
Melih Yeşilbağ[1], Ozan Çoban ve Güneş Demir bir romanı, Deli İbram Divanı’nı ezgiye dönüştürdüklerinde; deniz kabardı, bir ada sarsıldı, bir suskunluk dile geldi.
“Türk devlet geleneği” kavramı, günümüzde özellikle muhafazakâr-sağ düşün dünyasında, kök ve istikrar fikrinin taşıyıcısı olarak merkezi bir ideolojik dayanak haline gelmiştir.
Bu hafta sonu biraz zaman ayırdım ve iki filmi yeniden izledim: Atıf Yılmaz’ın Balatlı Arif’i (1967) ile Metin Erksan’ın Sevmek Zamanı (1965).[1] Her ikisi de aşkı anlatıyor ama bambaşka dünyaların diliyle.
1.Giriş Bugün birçok sendika ve toplumsal hareket, “insanca yaşam” talebi etrafında örgütleniyor.
I. Giriş Güncel ABD–Çin gerilimini yüzeydeki jeopolitik pozisyon alışlardan ibaret sayan egemenlik temelli yaklaşımların dışında; üretim ilişkileri, sınıf iktidarı ve dünya sistemi düzleminde bir çözümleme içinde anlamak mümkün değil mi, diye sorunca, bu yazı belirdi.
